Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτωβρίου 10, 2017

Μαριάνθη Πλειώνη

ΧΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑΝΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 

στάλες σελήνης
ψιχαλίζουν απαλά
μέρες που φθίνουν.


 γλυκά χαράζει
   ο ήλιος σημαδεύει
   κίτρινα φύλλα.


 στην πρώτη βροχή
   κιτρινίζουν μέσα μου
   όλα τα φύλλα.


 βροχή ασημένια
   ανασαίνει το χώμα
   τη σάρκα των δέντρων



 ΤΑΝΚΑ

 Βραδιάζει νωρίς
   στις γειτονιές της πόλης
   φέγγουν γιασεμιά.
   Σ΄ένα σκοτάδι χλωμό
   τρίζουν κίτρινα φύλλα.


 Φεγγαροβραδιά
    χρυσά φύλλα τυλίγουν
    την πανσέληνο.
   Στου Οκτώβρη τα χνάρια
   μάγισσες νύχτες πατούν.
 Μαριάνθη Πλειώνη


(Πίνακας ζωγραφικής:Φθινοπωρινά λουλούδια κάτω από την πανσέληνο Hiroshige 1853)

Manolis Aligizakis ~Κόκκινος Θρίαμβος~

Κόκκινος Θρίαμβος
Κόκκινο σπίνου σκίρτημα
καμπάνας μελαγχολικό τραγούδι
κόκκινο ηλιοβασίλεμα
... μικρό παιδί που τόλμησε
πρώτη φορά να ισορροπήσει
στο ποδήλατο κι η γλώσσα του
στο πλάι των χειλιών
να λέει του ανέμου, τα κατάφερα
ασθμαίνει υπόγλυκα το γιασεμί
στην αντανάκλαση αχτίνας κοφτερής
που το παιδί γυρίζει το κεφάλι
να γελάσει στη μαμά του
περήφανη που καμαρώνει
κι η πέτρα γιατί βρέθηκε εκεί
το γόνατο ενάντια στο βάρος του
φρενάρει μια γρατζουνιά ολοκόκκινη
δάκρυ και κλάμα ώρας κοντής
μελίρρυτα η καλλιτέχνιδα που τραγουδά
‘ξέρω ένα παιδί π’ αγαπά το κόκκινο’
Manolis Aligizakis
Από την συλλογή "Επίγνωση"

( o πίνακας είναι της Ειρήνης Καρπικιώτη)

Rainer Maria Rilke,Ώρα σοβαρή

Ώρα σοβαρή
Όποιος, τώρα, κλαίει κάπου στον κόσμο,
Δίχως αιτία καμιά κλαίει στον κόσμο,
κλαίει για μένα.

Όποιος, τώρα, γελά κάπου στην νύχτα,
Δίχως αιτία, γελά μέσα στην νύχτα,
Με περιπαίζει.
*
Όποιος τώρα, πορεύεται κάπου στον κόσμο,
Δίχως αιτία πορεύεται μέσα στον κόσμο,
Έρχεται σε μένα.

όποιος, τώρα, πεθαίνει κάπου στον κόσμο,
δίχως αιτία πεθαίνει μες στον κόσμο,
με κοιτάζει.Από το ΩρολόγιονΓείτονα θεέ,
Αν, σε μακρυάν νυχτιάν, με χτύπους δυνατούς,
κάποτε- κάποτε ,σ’ έχω ταράξει,
ήταν γιατί σπάνια την ανάσα σου ακούγοντας, είχα τρομάξει,
και ξέρω: είσαι ολομόναχος στην κάμαρα.Αν κάτι χρειάζεσαι, κανείς δεν είναι στο πασπάτεμά σου
Να τρέξει να σου φέρει ένα νερό :
Πάντα ακρουμάζομαι, Δώσε ένα μικρό σημάδι μόνο,
Είμαι πολύ κοντά σου
Μονάχα ένας φτενός μεσότοιχος αναμεσά μας βρίσκεται, κατά τύχη.
Ας στέκει εκεί στη μέση :
Μια κραυγή μόνο από τα στόματά μας και θα πέσει
Δίχως κρότο και δίχως ταραχή . Έχει από τις εικόνες σου χτιστεί.
Κ’ οι εικόνες σου σάμπως ονόματα στέκουν εμπρός σου
Κι…

Τριάντης Χριστόφορος~Άλμπατρος~

ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ Ο ποιητής Νιλς Ντόνερμπεργκ ήταν στενοχωρημένος.  Η βαρυθυμία τον κατέβαλε και δεν ήθελε τη συντροφιά κανενός.Έγραψε μόνο μια επιστολή στον εκδότη του και του εξηγούσε την κατάσταση. « Πέερ,ο ποιητής μοιάζει με τ’άλμπατρος,τα θαλάσσια πουλιά που πετούν ελεύθερα πάνω απ’ τους ωκεανούς,  κάνοντας κύκλους γύρω από τον ήλιο και τα σύννεφα. Ξέρεις όμως ποια είναι η τύχη τους;Όταν οι  ναυτικοί δεν έχουν κάποια δουλειά,στήνουν παγίδες και τα αιχμαλωτίζουν.Δένουν τα φτερά τους στο κατάστρωμα και τα περιγελούν,καίγοντας τα ράμφη και τα πόδια τους.Τους αρέσει να τα βλέπουν ντροπιασμένα.Λοιπόν,ο ποιητής είναι ένα αιχμάλωτο άλμπατρος,που μπορεί να‘χει γιγάντια φτερά,όμως –εύκολα- πιάνεται στα δίχτυα του όχλου.  Ένας δεσμώτης με «καμένη» περηφάνια….» Χριστόφορος Τριάντης