Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτωβρίου 9, 2017

Μαρία Γ.Τζανάκου:Οι ταυτότητες

Οι ταυτότητες
Τα χρυσά σου μανικετόκουμπα φίλτατε
Για τα οποία τόσο και τόσο υπερηφανεύεσαι
-και όχι αδίκως-
Μπορεί και να επιθυμούσαν να ήταν ασημένια…
-ή έστω faux…-
Στην τελευταία περίπτωση βέβαια, δεν θα είχες κανέναν
Μα κανένα λόγο υπερηφάνειας
Εξάλλου τόσοι και τόσοι
Μπορούν να αποκτήσουν λίγα faux μανικετόκουμπα
Και να κάνουν το κομμάτι τους….
Το θέμα όμως είναι άλλο….
Ούτε το ατόφιο χρυσάφι
Ούτε το αμιγές ασήμι
Μα ούτε και το απατηλό του θέματος…
Το θέμα είναι ποιος κατέχει τον τρόπο
Να πλασάρει καλύτερα το ένα υλικό από το άλλο.
Εκεί παίζεται το όλο παιχνίδι ταυτοτήτων…
Κάτι σαν να λέμε από απάτη και από μπλόφα…
Για αυτό άλλωστε και πολλοί δεν χρησιμοποιούν πλέον μανικετόκουμπα….
~Μαρία Γ. Τζανάκου~
Συλλογή: Τηλαυγή Ψηφία, Εκδ. Νοών Αθήνα 2017
(αναδημοσίευση από Μαρία Γ.Τζανάκου) 
#ποίηση#λογοτεχνία#διαβάζω#Νέα_έκδοση#Νέο_βιβλίο

*(φωτογραφία:Rene Magritte)

Γιάννης Ποταμιάνος,Στη μουσική της νύχτας

Στη μουσική της νύχτας
===================
Η φλυαρία των φύλλων τα μεσάνυχτα
----------------------- ουράνια μουσική
Στολισμένη με πετράδια
------- αστροφώτιστου ουρανού
-------------------------------- και δέος
Ποια γλυκόλαλα τροπάρια
----------- μου ψέλνει απόψε ο τρόμος
Αιχμίζει την οίηση το δέος
---------------- στα ξέφωτα των φύλων
καθώς παραφυλάει η ματιά
--------------- το ουρανοτάξιδο καράβι
Φλυαρεί η νύχτα μελανοστάλακτη
---- σαν μελανοφορούσα γραία
----------------------- στο κατώφλι της
και τα νυχτοπούλια ψάλτες ύμνου
------------------------ ανενυπνίαστου
Είναι πολύ λυπημένη απόψε
---------------------- η φωνή του Γκιώνη
Και η φωνή του τσακαλιού
------- στη στάνη των αμνών
------------------- σκορπάει ανατριχίλα
Όμως εσύ δίπλα μου,
με μια αχτίδα φεγγαριού στο μέτωπο
----- υπόσχεσαι νυχτομάχο γλυκασμό
Αχ πόση απόγνωση, φόνο,
---- ενοχή και έρωτα κελαηδάει
------------------ η μουσική της νύχτας
Γιά…