Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 2, 2017

Φαίδρα Καψωμενάκη

Ή ΖΩΗ ΜΟΥ
Τα χρόνια της ζωής μου τα ζυγιασα ...
Στο πρωινό της φιλί, κάπου κάποιος
στο ζύγι με έκλεψε ,χαμογέλασα
και προσπέρασα....
Ταξίδι ξεκίνησα σε δρόμους που
αγάπησα και μ'αγάπησαν
και σ'αλλους που σαν τους περπάτησα
με πλήγωσαν και ακόμα με πονούν
Γνώρισα τις όμορφες στιγμές της διαδρομής
και τις άσχημες της ,με όνειρα και ελπίδα
τις έχτιζα ..
Και πάλι στον αέναο κύκλο της ,να με κλέψει
στο ζύγι γυρεύει ο πόνος της .
Και πάλι προσπερνώ ,με το χαμόγελο μου ,
να ζεσταίνει τον χειμώνα της ,
με το τραγούδι που βγαίνει σιωπηλά
από τα χείλη μου ,μουσική να σκορπίζει
στους δρόμους της !
Με το πιο όμορφο λουλούδι στο παραθύρι μου
να μου δίνει τις ανάσες του στην λάβα του
καλοκαιριού ...
Χαμογελώ στην ζωή και στην συνέχεια της ,
στα γαλάζια τους μάτια ,ανοικτές θάλασσες
στα απέραντα ταξίδια μου !
Χαμογελώ στο αστέρι εκείνο
που σαν με συντροφεύει τις δικές μου νυκτιές
θα του φανερώνω
τα μυστικά του κόσμου μας !
Για τις αγάπες που ανθίζουν και φέρνουν την άνοιξη
σ…

Χριστόφορος Τριάντης

ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ Τα τελευταία τρία χρόνια,ο Αρσέν Μπερλικό ζούσε στην έξοχη,σ’ ένα σπίτι που είχε αγοράσει με τις οικονομίες του. Ήταν συνταξιούχος καθηγητής.Κάθε εβδομάδα τον επισκεπτόταν ο ταχυδρόμος, φέρνοντας την αλληλογραφία απ’ την πρωτεύουσα.Ένα μεσημέρι,βρήκε τον καθηγητή να φυτεύει μια τριανταφυλλιά. «Λοιπόν, κύριε Μπερλικό,σας αρέσει εδώ;» «Ναι! Εσένα;» « Πέρασα όλη μου τη ζωή, περιμένοντας να ‘ρθει κάτι σημαντικό.Ακόμα ελπίζω,κι ας μεγάλωσα». « Κατά βάθος, όλοι κάτι προσμένουμε,αλλά δεν έρχεται …ποτέ ». « Γιατί;» «Γιατί οι άνθρωποι προτίμησαν την άρνηση και την κακία. Και πάνω σ’ αυτές, έχτισαν τις ελπίδες τους, κατασκευάζοντας τεχνολογικά τέρατα,για να κερδίζουνε λεφτά.Ακούγεται σαν ηθικολογικό κήρυγμα,αλλά είναι η ουσία. Κράτησαν τις ασχήμιες της κακίας  και ξέκαναν τις ομορφιές  της αρετής ».  Τριάντης Χριστόφορος 


(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ

*" ΤΙ ΘΛΙΨΗ ΣΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ''

Κι εμείς που γεννηθήκαμε
για ένα ταξίδι έχουμε κινήσει.
για σένα που ξεκίνησες
κάπου αλλού να πας
τ αγκίστρια να προσέξεις.
Το δόλωμα είναι το όνειρο
πως έχεις ήδη φτάσει.
Αν κ μια στιγμή
μπορεί να αξίζει.
Εκείνη του ονείρου. Γ. Τ.

** Μάργκ Καββαδία



(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)