Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουνίου 30, 2017

Κώστας Καρούσος

Είδες πως αδειάζει το φως της η νύχτα ;
-πως λιχνίζει κι΄αργοκυλούν τ΄αστέρια-
θαμπά και μεσούρανα πάνω στα μάτια σου ;
Σ΄ένα φρύδι-σύνορο με ταξίδεψες
σ΄ένα φρύδι-πέλαγο με ξεπλάνεψες,
Στις γή΄ι΄νες αναρριχήσεις των ματιών σου
μ΄ένα φρύδι φως, πότε μπολιάστηκες ;

Marilou Levanda (Μαρία Γασπαράτου)

ΠΟΤΕ ΜΗ Μ' ΑΦΗΣΕΙΣ
Ποτέ μη μ' αφήσεις...
στης αγκαλιάς σου τα μεθυσμένα κύματα
ταξίδεψε με...
φυλάκισε με στων ματιών σου
τα μαγικά νησιά...
για πάντα μέσα τους
σα ναυαγός να ζήσω...
κι όταν καράβια θα περνούν
θα κρύβομαι...
να μη με πάρουνε μαζί τους...
πατρίδα μου να 'χω τα μάτια σου...
Ποτέ μη μ' αφήσεις...
μια λέξη άσε με να γίνω
στα χείλη σου
που όμως ποτέ σου δε θα ξεστομίσεις...
σα μυστικό ιερό
να υπάρχω μέσα σου
που όσο ζεις δε θα με μαρτυρήσεις...
Ποτέ μη μ' αφήσεις...
μέσα στη σκέψη σου να μείνω...
σαν ένα όμορφο τραγούδι αγαπημένο
που όταν ξυπνάς κάθε πρωί θα τραγουδάς...
σε μια μικρή γωνίτσα της ψυχής σου
να μείνει έστω
τ' όνομα μου χαραγμένο...
κι όσο μακριά κι αν πας
μαζί σου να το κουβαλάς...
Marilou Levanda
(Μαρία Γασπαράτου)

Εύα Λόλιου.

Μου άρεσαν τόσο τα δέντρα
που απαρνήθηκα το ''μυρμήγκι''
που με γέννησε.
Για μάνα παραδεχόμουν τη γη.
Στα σπλάχνα της η αναγέννηση.
Άρχισα να τινάζω κλαριά
στο κορμί μου.
Γιατί μου άρεσαν τα δέντρα,
οι μυώδεις κορμοί τους
τα λεπτεπίλεπτα κλαριά τους
π' ανθίζουν πάνω τους
τρυφερούδια τα άνθη.
Αβίαστα πώς ψηλώνουν..
φτάνουν στον ουρανό
να γαντζωθούν απ' τα άστρα,
πολυέλαιοι που φέγγουν
τα μαύρα μονοπάτια του κόσμου.
Κόρφοι τρυφερότητας
για τα ορφανά αγριοπούλια.
Κι εκείνες οι νύμφες του δάσους
πώς γεννιούνται απ' την ψυχή τους.
Τρέφονται με ρετσίνι
μετουσιώνοντας πεταλούδες
και μεταξοσκώληκες.
Για μάνα παραδεχόμουν τη γη,
απαρνήθηκα τον άνθρωπο.
Άρχισα να τινάζω κλαριά
στο κορμί μου
και πριν ριζώσουν τα πόδια μου
πρόλαβα να ανέβω σε αυτή
την βουνοκορυφή για να σας
μιλήσω.
Ανεβείτε στα κλαριά μου,
ν' αγγίξουμε τον ουρανό.
Ακόμη νοιάζομαι.
Υπάρχει μια φλέβα
κόκκινη, ρέει στα φυλλοκάρδια μου,
η αιτία να μ' απασχολούν τα
μικρά ''μυρμήγκια…