Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουνίου 25, 2017

Ιουλία Κορμέντζα

Με πόθο ψυχής
χρόνια σπατάλησα ν’ αναζητώ
στην γήινη πατρίδα
την πάγκαλη ομορφιά ζωής.
Μα ακόμη δεν την είδα
σε αυτόν τον κόσμο που ζω.
Και σαν παραδέρνει το μυαλό,
με της ψυχής τις φτερούγες
αεροβατώ
στου ονείρου τις ρούγες
εκεί που ευφραίνεται η καρδιά
με των άστρων την παρέα.
Κι όποιος με κοιτά
και με ειρωνεία με ρωτά
-πότε απ’ τα σύννεφα θα κατεβείς;
Του χαμογελώ
και του απαντώ ευθύς.
Ποτέ! Μου αρέσει πάρα πολύ η θέα
πάνω εδώ!
Κι είναι όλα τόσο φανταστικά κι ωραία
ψηλά στον ουρανό!
Έλα κι εσύ, το μπορείς,
με τις δικές σου φτερούγες ν’ ανεβείς
την ομορφιά του απείρου να δεις
ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

Χριστόφορος Τριάντης

Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ   Ο ζωγράφος Μαριάνο Νεγκρίν ήταν αναγκασμένος να ζει στο παλάτι και να ζωγραφίζει –αποκλειστικά- τον βασιλιά, την οικογένειά του και τις εκδηλώσεις που συμμετείχαν.Στη βασιλική αυλή,περιτριγυριζόταν από εκφυλισμένους πρίγκιπες,γελοίους παλιάτσους,διεφθαρμένους υπουργούς, από πρόσωπα που ήταν αλυσοδεμένα με τύψεις και ποταπές εξομολογήσεις.Στις πόλεις της χώρας,κυριαρχούσαν:οι εκτελέσεις,ο φόβος,η καταπίεση.Για όλα αυτά,ο Νεγκρίν δεν έβγαινε τη μέρα,προτιμούσε –πάντα- τη νύχτα.   Οι ζωγραφιές του αναζητούσαν τη σακατεμένη αθωότητα, τ’αρώματα των αστεριών και της σιωπής.Επιθυμούσε τα χρώματα της νύχτας,τις μυστικές φωταψίες,για να ξεπεράσει τη θλίψη και την ασχήμια,αδειάζοντας –νοσταλγικά- τον χρόνο.Οι πίνακές του ήταν ο κώδικας επικοινωνίας με τους άλλους καλλιτέχνες,με το σύμπαν,με τον Θεό. 
Τριάντης Χριστόφορος


 (ο πίνακας από:https://pixabay.com/)