Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουνίου 24, 2017

Εύα Γεωργίου

Κάθε φορά που μιλούσες για τη δική σου άνοιξη... τραγουδούσα... για την δική μου θάλασσα που τόσο πολύ νοσταλγούσα... Σήμερα... η κάθε φλόγα θανάτου συμπορεύεται με το δικό μου καλοκαίρι... (ε.γ.)
Έκλαψε πάλι ο στίχος Είναι οι καινούργιες λέξεις που του φόρεσες… Δεν ταίριαξαν στο μέτρο του Θλιμμένος και ανέλπιδος ψάχνει τώρα την ταυτότητά του… «Ντεμοντέ» σου λέει Σε παρακαλά να τον κρύψεις βαθιά στα συρτάρια Ξέρει πολύ καλά ότι η μόδα κάνει ταξίδια αλλά... κάποτε επιστρέφει… (ε.γ.) Κουράστηκαν τα λάθη με όλες σου τις διορθώσεις Η γόμα τα μουντζουρώνει πιότερο Η κάθε σου επίμονη προσπάθεια να τα στομώσεις πληγώνει Τώρα όλα σε χλευάζουν Οι επιλογές σιγά σιγά σε εγκαταλείπουν Τα μεγάλα λάθη δεν σβήνονται… Οι μύχιες σκέψεις σου επέβαλαν αντιγραφή… σε λευκή κόλλα Πιστό αντίγραφο... το μαύρο σου μολύβι…! (ε.γ.) Eva Georgiou

Θάνος Πάσχος

Η χαρά είναι ανυπεράσπιστη
Ένα λιβάδι με παπαρούνες
Απότιστο
Καίγεται από το καύμα της καθημερινότητας.
Και εσύ που περίμενες τη σελήνη
Και εγώ που ανέμενα το φως
Ξεχάσαμε να κοιτάξουμε μέσα μας
Να έχει φρέσκο νερό το βάζο.
Μας έμεινε το κόκκινο χρώμα στα χέρια
Γλυκιά μου αυταπάτη.
Θάνος Πάσχος 
(Ο πίνακας του ,Κλώντ Μονέ  Λιβάδι με παπαρούνες)

Ο πίνακας του Μονε... Λιβάδι με παπαρουνες...