Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουνίου 3, 2017

~Τρία ποιήματα του Γιώργη Δρυμωνιάτη~

Έτσι απαλά, έτσι απλά, σαν σύγνεφο να μ' ακουμπάς.
Κι όταν με δεις και βρέχομαι στα μάτια κι αν εντός σου
τρυπώσω για να μουσκευτώ ως τ' άκρα της ψυχής,
τότε ανατόλευε απαλά τον Ήλιο των ματιών σου.
Στο μουσκεμένο μου όνειρο ξεφόρτωνε το φως σου
και δίνε μου ανάσες σου στ' άκρα της μιας στιγμής.
Δεν σου ζητώ ανάσταση, ούτε τον κόσμον όλο.
Ζητώ μονάχα έτσι απλά να ζω στην ύπαρξή σου,
να δρω και να φωτίζομαι, οδεύοντας μαζί σου
κατ' από τον μεσουράνιο, τον ψυχικό σου θόλο
και να δοξάζω τη ζωή δια μέσου της μορφής σου!
γ.π.κ-δρ.
Από την ΙΧΝΗ ΠΑΧΝΗΣ
Πρωτόπλαστο διάταγμα

Όταν ο Αδάμ αγκάλιασε για πρώτη φορά την Εύα,
στάθηκε έκθαμβος ο Ήλιος στο λιοστάσι του
και τους κοίταζε με τα μεγάλα του μάτια.
Πρώτη του φορά έβλεπε φως μες στο σύμπαν.
Κι ο Θεός, θυμωμένος που τον ξεπέρασαν, διέταξε:
«Ο πιο δύσκολος δρόμος
θα είναι ο δρόμος της αγάπης.
Θα σταυρώνεται όποιος τον διαλέξει».
Κι ύστερα το ξανασκέφτηκε.
«Κι απ’ αγάπη θ’ ανασταίνεται», είπε…
γ.π.κ-δρ.
Από την «ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗ…