Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απριλίου 11, 2017

Κική Δημουλά:~Γραμματείς και πρεσβύτεροι αιώνες~

«Ιδού η μικροτάτη Παρασκευή πάλι
σε βαφή Μεγάλης βουτηγμένη.

Μέτωπο αιμάτινο σου πλέκουν τ’ ακανθώδη
έθιμα
και επί τον ιματισμόν σου έβαλαν κλήρο
η νηστεία ο Μπαχ τα βαρελότα και η μέθοδος
να φτάνει με καρφιά στα άκρα του ο πόνος.

Τι κι αν εσχίσθη το καταπέτασμα των χαμομηλιών
τι κι αν χρωμάτων στρατιαί εξεπλήττοντο

σταύρωσον σταύρωσον αλαλάζουν
τα κρεοπωλεία οι ψησταριές κι οι φούρνοι.

Δε μ’ άκουσες.
Άφησες ανύμφευτη την κόμη της Μαγδαληνής
και σπατάλησες το σπάνιο Νυμφίο άρωμά σου
για να κάνεις τεστ αληθείας στην αγάπη, στον πλησίον.
Σου φώναζα να τους αφήσεις όπως είναι

όπως τους παραλάβαμε από την υπαρξιακή παράδοση
όπως περιγράφτηκαν από στόμα σε στόμα
από πικρό ποτήριον σε πικρότερο. Δε γλίτωσε
σταυρώθηκε όποιος διανοήθηκε να τους επαληθεύσει.

Προσκυνώ το οικείον προσφιλές μου σφάλμα σου.
Εν συντριβή περιστρέφω τη σούβλα
αδημονώντας σε αμνέ μας».

Γεώργιος Βερίτης~Ο Αναστάσιμος~

Στην αναστάσιμη χαρά
φυτρώνουν μέσα μας φτερά,
κι αντάμα ξεκινάμε
για κάποιες χώρες μακρινές
που τόσες γνώριμες φωνές
μας προσκαλούν να πάμε.

Όλοι μαζί! Κι είν' η φωτιά
στην τρισευδαίμονη ματιά,
και λάμπει γύρω η πλάση
Δόξα, ωσαννά στον Πλαστουργό
που 'ρθε με λόγο και Σταυρό
τον κόσμο ν' αναπλάσει.

Άνοιξη μπήκε για καλά,
κι η αγράμπελη μοσκοβολά
κι η πασχαλιά ευωδιάζει.
Πήδα και χόρευε ψυχή
που σ' έλιωσ' η απαντοχή
και το πικρό μαράζι.
΄
Άνοιξη μπήκε για καλά
κι η θάλασσα παιζογελά
κι ανθίζουν κήποι εντός μου.
Πλάκες που στέκατε βαριές
στα μνήματα και στις καρδιές
σας έσπασε ο Χριστός μου.

Γεώργιος Βερίτης (Αλεξανδρος Γκιάλας)

Τόμας Μόρ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Ο φιλόσοφος Τόμας Μορ δέχτηκε στη φυλακή την κόρη και τη γυναίκα του.Προσπάθησαν να τον μεταπείσουν να αποδεχτεί τις απαιτήσεις του Ερρίκου όγδοου,για τον επικείμενο γάμο του.  Πρώτη μίλησε η κόρη,« Πατέρα μοχθείς να γίνεις ήρωας!» «Μπέτυ,δεν έχω όρεξη να κάνω τον γενναίο.Γνωρίζεις ότι σ’ έναν κόσμο που η ταπεινοφροσύνη,η εντιμότητα και η εγκράτεια είναι κυρίαρχες,δεν χρειάζονται ήρωες …» Η σύζυγος τον διέκοψε,«Τόμας , είναι ανάγκη να υπακούσεις στον βασιλιά!» « Όχι Μαρία!Ας μάθει ο λαός ότι δεν χάθηκε το θάρρος. Γύρω μας βασιλεύουν ο φθόνος, το μίσος,η κακία.Ο λαός διδάσκεται να ζει μ’ αυτά.Τότε  χρειάζονται οι μάρτυρες,για να δείξουν ότι η χυδαιότητα νικιέται,από κάποιον που απολογείται μόνο στον Θεό…»