Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουαρίου 13, 2017

Γεώργιος Τριαντάφυλλος~Αιώνια άνοιξη~

Η μέρα πάλι μεγαλώνει
Και άνοιξη έρχεται γοργά
Μόνο οι καρδιές μη μείνουν πίσω
Και μαραθούν στην παγωνιά.

Μη  σε τρομάζει ο χειμώνας
ούτε τα κρύα του βοριά
δες τις μικρές τις ανεμώνες
πόσο αντέχουν στο χιονιά.

Κράτα καρδιά μου,μη λυγίζεις,
πάλι θα γίνει ξαστεριά
αιώνια άνοιξη θε νάρθει έχε το βλέμμα σου ψηλά. π.Γεώργιος Τριαντάφυλλος

Ποίηση: Θάνος Πάσχος

Η εξαντλημένη Σιωπή
Το νυχτερινό άσυλο
  Οίστρων αλλά
Και των αφανισμένων πόθων.
Το ευσύνοπτο βάθος
Των πεσμένων.
  Όσοι πέφτουν θα ξανασηκωθούν με μάτια πιο πεισμωμένα
Εμείς
Άνθρωποι ανοιχτές διαβάσεις της φωτιάς
Που τρέφει τον κόσμο.
Όλα τα αλλά μακρινά και καλά κρυμμένα
Στο φως το αληθινό.
Θάνος Πάσχος

(η φωτογραφία από:http://favim.com/image/64266/)

Αστερίας στην άμμο ανάσκελα~Χρίστος Γεωργούσης~

Μαζεύω μανουσάκια
και λέω φωναχτά το μικρό σου όνομα.
Ατενίζω τον ήλιο
και λάμπει στο νου μου το δικό σου χαμόγελο.
Ανθίζει η ψυχή μου
κι ευωδιάζουν από σένα τα σπλάγχνα μου.
Γαληνεύει το πέλαγος
και σε νανουρίζω στη μνήμη μου.
Και συ έγινες φλέβα νερού μυστική,
θαλασσινό απόβροχο, χρώμα του δειλινού,
αστέρι πρώτου μεγέθους, συγκίνηση άσβηστη
πεταλίδα απολιθωμένη σ' απόμακρο βράχο.
Και η ψυχή μου αστερίας ριγμένος στην άμμο ανάσκελα.
 Γεωργούσης Χρίστος

(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)