Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουαρίου 4, 2017

Έξι Χαϊκού~Σταύρος Μπουρδάκης~

ΕΙΚΟΝΑ Σαν κατακόμβες οι διαδρομές του νου όπου λουφάζω.



ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ Τριγυρισμένος γοερά θηλυκά καλά περνάω.


ΟΞΥΜΩΡΟΝ Καταποντισμός στην περιοχή της μνήμης τη λησμόνησα.


ΠΡΟΤΡΟΠΗ Πρόσεξε μένα τις παρυφές των λόγων για σένα μιλούν.


Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ Ηλιοψημένη στο φως αντανακλάται γελώντας τερπνά.


ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ Ξύπνα Φλογερή από τα όνειρα σου να δεις ταβάνι.
Σταύρος Μπουρδάκης


Το Τραγούδι Του Φλύαρου Ποταμού~Μάνος Καστέλης~

Μυθιστόρημα
(απόσπασμα )
Δε θα μπορέσω να σου απαντήσω για την αγάπη που με ρωτάς Ραφίκ, αν πρώτα δε σου μιλήσω για την Γυναίκα.
Αν δε σταθώ στην ουράνια ομορφιά που θέλγει και στην ακαταμάχητη έμπνευση που καθοδηγεί! Κι ο γέρος αφού βολεύτηκε όσο μπορούσε καλύτερα, είπε:
Την παρομοίασαν με την μετριότητα, και την κατηγόρησαν ότι δανείζεται ουράνια χρώματα για να φαντάζει ωραία. Λένε πως βλέπουν επάνω της τη ματαιότητα, ντυμένη με τα πλουμιστά ρούχα της Κυριακής. Την αποκάλεσαν φτηνή πραμάτεια, είδος προς συζήτηση και συναλλαγή.
Μα τίποτα απ'όλα αυτά εσύ μη πιστεψεις. Είναι λόγια του δρόμου Ραφίκ, κλείσε τ' αφτιά σου και προσπέρασε τα.
Η Γυναίκα συνέχισε ο γέρος, είναι το ώριμο στάχυ που με χάρη περίσσια λικνίζεται στα εύφορα λιβαδοχώραφα της ζωής!
Είναι πάθος, κίνηση, δημιουργία! Είναι χρώμα ευλογημένο που χρειάζεται προστασία και περιποίηση. Είναι άρωμα που αναδύεται
από τα ροδοπέταλα των κήπων της Άνοιξης.Αν την παραμελήσεις θα τιμωρηθείς γιατί το χρώμα που σε μάγευε θα…

Ποίηση,Μάνος Καστέλης

Αριθμητικές Δυναστείες
Η ώρα πλησιάζει δώδεκα δυνάστη
φίμωσε με.
Εγώ και με το ρούχο της σιωπής
δε θα σωπάσω.
Κλείσε με σε τέσσερις τοίχους
σφίξε κι άλλο στον λαιμό μου το σχοινί.
Θα μιλήσω.
Και όρθιος εδώ στις επτά πύλες
των αδιάβατων δρόμων θα μιλήσω
δυνάστη,
για τα κακοποιημένα μου όνειρα,
για τις μαύρες πέτρες που κατέβασε το ποτάμι σου
σκεπάζοντας μάρμαρα ιερά.
Τους καιρούς που γκρέμισες,
θα τους ξανά χτίσω δυνάστη.
Θα ντύσω με φύλλα τα σκοτωμένα μου
δέντρα
και θα φέρω πίσω τα πουλιά.
Και δε θα μετράω πια εκείνους που λείπουν.
Θα μετράω εκείνους που έρχονται.
Γιατί εδώ κυλούν τα κύματα της αυγινής
αχτίδας.
Εδώ αναπνέει το μέλλον της γελαστής
ζωής.
Γιατί εδώ μιλάει η Ιθάκη η Κνωσός,
η Αθήνα η Σπάρτη η Πέλλα η Δήλος
οι Δελφοί.
Για σένα μιλάει το Μπούχενβαλντ
το Σαξενχάουζεν και το Νταχάου.
Πάρε λοιπόν τα χάρτινα κουρέλια σου
και τιςχειμωνιάτικες νύχτες
που αναστάτωσαν
τον Παρθενώνα δυνάστη
και βγες στον γνωστό
δρόμο της επιστροφής, που πάει
στο βροχερό Βερολίνο.
Εγώ με τα στεφάν…

Ποίηση,Φαίδρα Καψωμενάκη

Τα λόγια τους ...

Ηλιαχτίδες που ξεγλυστρούν
σε παράθυρα ερμητικά κλειστά
και πλημμυρίζουν φως τα σκοτεινά
δωμάτια !
Αγέρι δροσιάς σε δάσος ρουμάνι
πυρωμένου αυγουστιάτικου μεσημεριού !!
Τα λόγια τους
Μαίστρος σε θάλασσα που
μόλις κόπασε ή αντάρα της και δρόσισε
φοβισμένους ταξιδιώτες
καταμεσής στο πέλαγος ..
Τα λόγια τους
Άνοιξαν δρόμους άβατους εκεί
που σκαπανείς και σκαπάνες μάταια
πάλευαν την σκληρή πέτρα !!!
Ρυάκι οι στίχοι τους
που κυλούν
και ποτίζουν άνυδρη γη ...
Τα λόγια τους
Έδωσαν σε καρδιές πεινασμένες
ψωμί ζεστό στο τραπέζι του μεσημεριού !!!
Τα λόγια τους
Λόγια αγάπης , καημού
χαράς και λύπης ,
ελπίδας και προσμονής
ευλογία και βάλσαμο !!!
Λόγια ποιητών
Λόγια μικρών θεών σε μια
Γλώσσα αγγέλων !!!!
Φαίδρα .

(η φωτογραφία είναι του Jungho Lee)