Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώτα Αργυροπούλου:Λεύκες-Πάρου


ΛΕΥΚΕΣ ΠΑΡΟΥ
Οι μύλοι, οι ξερολιθιές.
Ασβεστωμένα καλντερίμια.
Όλα είναι στη θέση τους και αυτό το καλοκαίρι.

Στην άκρη του χωριού ο παλιός ναοδόμος
-η τέχνη του σε αχρηστία πια-
πουλάει και φέτος του Σεπτέμβρη τη σοδειά
λιαστό κρασί και σούμα.

Η κυρία Μαρία στο καφενεδάκι τής πλατείας.
Η Ζαμπέτα στο μπακαλικάκι της στα Μάρμαρα.
Η παραλία του Καλόγηρου με τα αργιλώδη βράχια.
Γειτονιές του Αρχίλοχου.

Όλα είναι στη θέση τους και αυτό το καλοκαίρι
και το σπουδαίο αληθινά  κι ευγνωμονώ για τούτο
είναι ότι έλαβα τή θέση μου
κι εγώ ανάμεσά τους.
Γιώτα Αγρυροπούλου
''Από την ποιητική συλλογή:Για Σίκινο,Ανάφη,Αμοργό''Εκδ.Gutenberg,Αθήνα 2017.

(αναδημοσίευση από το λογοτεχνικό περιοδικό:''Παριανά''του Νίκου Χ.Αλιπράντη)
(η φωτογραφία είναι της Μαρία-Γωγώ-Ραγκούση,Λεύκες,-Ράμνος)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης