Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''Φάος Αμέρας'' Της Ελένης Χωρεάνθη


ΦΑΟΣ ΑΜΕΡΑΣ
Ετούτες τις στεριές, την καθαγιασμένη ζωοδότρα γη,
το άφθαρτο αιγαίο άσπρο φως,
λευκό κατάλευκο φάος αμέρας των λυρικών,
ανέσπερο αρχαίο φως των ζουλαπιών, των ερπετών και των ανέμων,
ποιος θα παρηγορήσει αύριο, μεθαύριο,
όταν το βλέμμα αποστρέψετε απ' τον κόσμο,
Κρόνιε Ζευ,
Γαία, Ρέα, Μάτερ μεγάλα,
θεοί μακαρισμένοι των Ελλήνων;
Ελένη Χωρεάνθη
[Λεύκες Πάρου, 6 Αυγούστου 2013
Π. Φάληρο, 27 Νοεμβρίου 2013]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης