Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκεμβρίου 24, 2016

Ποίηση~Dhimitri Jani Kokaveshi~

Αναδημοσίευση από την προσωπική σελίδα:''Της θάλασσας και της ψυχής''Dhimitri Jani Kokaveshi Χ
Σαν μ’ αγκαλιάζεις
νύχτες σου
στο φως μου!...Ξημερωνεις!
Dhjk©22-12-2016

Χ Έπαιζα.... κι έστρωνα ήλιο, σε μια σκακιέρα γνώσεις γεμάτων ανατολές τον φόρτωνα,.. ηλιοβασιλέματα σαν παραμύθια σε μία δυνατή παροδική πνοή... ανέμων, φουρτούνιαζαν, σκισμένα κύματα τρυπώνουν... κύμα, ποδοπατεί ακρογιαλιές, δεν του αφήνω κι ας ματώνω.
Ματώνω,… με τα βράχια ανυπακοής, ήλιου, θρύψαλα σωριάζονται σαν λάμψεις.
Στις λάμψεις αν έχουν άρνηση, δεν συνιστώ, δεν τις ποθώ,… υπηρεσίες που ορίζουν αποστάσεις σε υποταγές οφειλόμενες υπηρεσίας, συμμορφώνω!...
Δίχως λάμψεις δεν αφήνω, δεν προχωρώ, πρωινά που χάνουν ομορφιές… του σύμπαντος φωτίζονται από χαρά εξάντλησης θεϊκής η ηθική – της στέγη;...
Ανησυχώ!...
Της διάλυσης απ' την αγάπη σε σκοτάδια ανατροπής, θα τα φρουρώ.
Dhjk©05-08-2016

ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΕΙΣ.
Ερωτικές, επιτυχίες
αναμέτρησης
αγάπης, δεν κρατούσε!...
Προκλητικές
φροντίδες,…

Πέτρος Τσερκέζης~Νυχτερινή πτήση Αθήνα-Ιωάννινα~

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΤΗΣΗ ΑΘΗΝΑ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Στους διαδρόμους του αεροδρομίου χιονίζει
Χιονίζει στις πίστες, στα φτερά των αεροσκαφών,
στους φανοστάτες, στα κτήρια του αερολιμένα
Οι πύλες τ’ ουρανού είναι κλειστές.
Οι νιφάδες του χιονιού έρχονται όλες χορεύοντας σαν μπαλαρίνες
Προς το οβάλ τζάμι και σχηματίζουν το πρόσωπό σου
Με παράξενα χρώματα από τις παλέτες ενός Μανέ ή Βαν Γκογκ.
Το αεροσκάφος μένει ακινητοποιημένο, υπάρχει καθυστέρηση, υπάρχει νευρικότητα και μια επιβαλλόμενη γαλήνη,
Θρασομανάει το γκρίζο δέντρο τ’ ουρανού.
Σ’ αυτή τη λευκή ατμόσφαιρα οι νιφάδες του χιονιού
Ξαναζωγραφίζουν το θλιμμένο σου πρόσωπό
Μια νιφάδα μάτια, μια χείλη, μια θολερό χαμόγελο
Πόσα κομμάτια για να σχεδιάσεις το πορτρέτο της αγάπης
Μια ζωή δε φτάνει. Ένας ουρανός ολόκληρος δεν αρκεί.
Μέσα από τη διαφάνεια του χιονιού ο ουρανός ανοίγει τις πύλες
Λες και έβαλαν τους άγκωνες οι τρελές μας επιθυμίες
Κι ανοίγουν ένα διάδρομο μες τη μουντάδα των νεφών
Με τυλίγουν τα άκρα σου απαλές, χαδιάρες νιφάδες

ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ~Πέτρος Τσερκέζης

ΠΟΥ ΠΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ


Γράφει:Ο Πέτρος Τσερκέζης
- μυθιστόρημα
Ενδέκατο απόσπασμα
ΠΟΥ ΠΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ
Η τρέλα μου ήταν η παγίδα μου κι έτρεχε πίσω από την παγίδα της Άννας. Ήμασταν δυο παγιδευμένοι με τα ίδια δεσμά. Μας έσερνε πίσω το έλκηθρο των μαφιόζων. Δεν γνωρίζω πια παγίδα ήταν πιο επικίνδυνη.
«Εδώ θα σε αφήσω», είπε ο οδηγός, εκείνος που θα μπορούσε να με πήγαινε και στο Βόρειο Πόλο.
Τον κοίταξα έκπληκτος.
«Που είναι η θάλασσα;»
«Όπου να ‘ναι θα τη βρεις μπροστά σου. Θα σου μιλήσει».
«Μα υποσχέθηκες να με αφήσεις ένα βήμα μακριά της».
«Με όλη την ευχαρίστηση, αλλά είναι κλειστός ο δρόμος».
«Τι σημαίνει κλειστός;»
«Κλειστός σημαίνει κλειστός. Σημαίνει δεν μπορεί να τον διαβεί το ταξί, έβγα να τον δεις. Υπάρχει κατολίσθηση».
Να ήταν και αυτός σε συνωμοσία με το σκοτάδι. Το προφίλ του έμοιαζε φιλικό και μαλακό όπως την πρώτη στιγμή.
«Και τώρα τι κάνουμε;»
«Παίρνουμε τα ποδαράκια μας και πά…