Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοεμβρίου 15, 2016

ΓιώργοςΚαραγιάννης

Κοίτα, πώς γλυκαίνει το βραδάκι
με τα δώρα που ο ήλιος μας κερνά
να ’χει ρόδα ο ουρανός στην άκρη
να γίνει η θάλασσα μια ζωγραφιά.
Κοίτα, πώς ροδίζει κι η αγάπη
πώς καθρεφτίζεται μες στα νερά
στα βλέμματα η χαρά να λάμπει
να φύγει η πίκρα απ’ την καρδιά.
Γιώργος  Καραγιάννης
15/11/2016




(ο πίνακας από royalgallery.01.icop-demo.gr)


Τρία ποιήματα,του Τάσου Λειβαδίτη

Συμφωνία Αρ.1(1957)

…η δυστυχία σε κάνει πάντα να αναβάλεις – έφυγε η ζωή.

Πάνω στα υγρά τσαλακωμένα σεντόνια μαραίνονταν το γέλιο
των αγέννητων παιδιών.

…και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ” τον άλλον. Γιατί ο έρωτας
είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν.

Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι
γίνονται οι πιό καλοί επαναστάτες.

Συχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω.

…χωρίς όνειρα να μας ξεγελάσουνε και δίχως φίλους πια
να μας προδώσουν…

Kι ύστερα μπήκατε ορθοί στη γη, όπως μπαίνει ο άντρας στη
γυναίκα.
Έτσι γεννήθηκαν τα στάχυα κι οι σημαίες.

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ” τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.




Οι Γυναίκες με τα αλογίσια μάτια(1958)

…γι αυτό και μέσα σε κάθε ζωή υπάρχει πάντα κάτι πιο βαθύ
απ” τον εαυτό της – η ζωή των άλλων.

…η μοναξιά είναι τόσο απέραντη
ώστε έρχονται δυο – δυο για να την υπομείνουν.

Δεν ήξερε,
πως το κλειδί της φυλακής του καθένας το κρατάει στην τσέπη του…

Γιατί οι γυναίκες έχουν …