Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 14, 2016

Πάντα μια Ελούντα...,Θεόδωρος Σαντάς

ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΕΛΟΥΝΤΑ...
Πάντα μια θάλασσα,η ποίησή σου
η ζωή σου,τα χρώματα που φοράς
το κοράλλι που σε περιμένει
στην άμμο που δεν τη πάτησε
άλλου ανθρώπου πόδι...
Πάντα μια αλισάχνη οι στίχοι σου....
κι έρχονται εδώ....
κι όλο για σένα μιλάνε ...
Ξέχασαν μες στην ευτυχία τους
τον αποστολέα
κι επιστρέφουν στ'απόσκια σου
να τους δώσεις καινούριες οδηγίες....
Πάντα μια Ελούντα
δε σε χωράει ποιήτρια ....
Κάθε όρμος ελλήνιος σε περιμένει
να αναδείξεις ο στίχος τις χάρες του
με την ακροβασία του έρωτα !
Πάντα η ζωή ένα ηφαίστειο ενεργό
μια υψικάμινος του Εμπειρίκου
όταν η γραφή σου λειτουργεί
με τους αυτοπαθείς της νόμους!

Θεόδωρος Σαντάς,Θεσσαλονίκη 31-08-2014

Ποίηση,Θεόδωρος Σαντάς

ΜΕ ΠΟΙΟ ΠΟΙΗΜΑ
Με ποιο ποίημα
μπορείς να περάσεις στην ίαση
με ποιον ύμνο Αγίου
με ποια χάρη Θεού
να σε βλέπω να λάμπεις
κι ο αγέρας να θωπεύει τη λάμψη σου;
Ομορφιά της ποιητικής
ποιον γιατρό να φωνάξω
να σε απαλλάξει απ' τα άλγη
να μπορώ να μιλάω μαζί σου
με τραγούδια του Αιγαίου
κι εσύ να ταξιδεύεις
στον Θερμαϊκό να με βρεις
να μου μιλήσεις για ποίηση
και για το τελευταίο σου στίχο που έσβησες
μη μάθω τη γραμμική της καρδιάς.
Όμως στη Φαιστό θα σε ακολουθήσω
να μου μιλάς για τον Μίνωα
και τον μίτο της Αριάδνης
που ξοδεύεται για τα μάτια του έρωτα
να καταργήσει τον Θάνατο!
Θεόδωρος Σαντάς


ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Όλα για σένα απόψε μιλούν
σε μια πόλη χιλιετηρίδων
σ'ένα θαύμα θαυμάτων
με μια ασκητική των αγίων
που πίστεψαν στη δική σου ποιητική
ως κι εκείνα τα ποιήματα τα παλιά
που εγκατέλειψες,γιατί αγάπησες
τα όψιμα Καλοκαίρια σου
και στένεψαν οι μέρες πολύ
να πάρεις στα χέρια σου
τα ποιήματα του έρωτα
που γεννιούνται μ'ένα
αθώο σου βλέμμα
στο αλώνι των φεγγαριών
την δεκάτη…

Το πανηγύρι του Αη Λια, της Μαριάνθης Παπάδη

Η κυρα Λάμπραινα πουλί πετάμενο έφερνε πάνω κάτω την κουζίνα της. Ανήμερα της γιορτής του Προφήτη Ηλία και το διαμαντάκι του κάμπου της Ηλείας, που δρόσιζε τα πόδια του στα νερά του Ιονίου, είχε την τιμητική του με πανηγύρι και γλέντι συνοδεία οργάνων στον περίβολο της εκκλησίας. Το σπίτι της και φέτος θα άνοιγε την πελώρια αγκαλιά του να καλωσορίσει συγγενείς και φίλους, προσκυνητές του Άγιου. Τις δυο προηγούμενες μέρες η σκάφη του ζυμώματος δέχτηκε τα χάδια των χεριών της, σαν τα βύθιζε στο βούτυρο το ασπροκανακεμένο για να ετοιμάσει τους κουραμπιέδες, κέρασμα στις γιορτινές μέρες, και το ψωμί της το ηλιοψημένο, όπως χαρακτηριστικά έλεγε, μόλις το αντίκρυζε, χαμογελαστό πάνω στο φουρνόξυλο. Οι μοσχοβολιές τριγυρνούσαν ναζιάρικα γαργαλώντας τις αποκαμωμένες μύτες του ασκεριού της που δε βολευόταν μόνο με το μπροστοκούλουρο που ήδη είχε χαθεί στις πεινασμένες του σιαγόνες, αλλά επιθετικά διεκδικούσε τα αφράτα καρβέλια που στριμώχνονταν στις θήκες της πινακωτής. Το σπί…