Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μαΐου 8, 2016

Τρία ποιήματα, του Δημήτρη Κοκαβέση

(Νικηφόρος Λύτρας,''Μητρότητα'' 1870)




ΜΑΝΑ.

Ένοιωσα, κάθε πνοή
μάνα μου
να δίνεις, την ζωή
μια αγκαλιά
πιο δροσερή
την πιο θωρακισμένη σου
χαρά!... Την ζω
και μες το πόνο σαν με πνίγει
σκέψη!...
Μου άφησες, μας χάρισες
στην αγκαλιά σου
ο ύπνος μου!... Πιο παιδικός
ζωής, το κείμενο
στοργής σου, σε κάθε παράκληση
γλυκιά
αξία αίσθησης, συναίσθημα
μου έδωσες
με την ζωή, έστω μικρή
και βάσανο
που κάποιος, «καλόψυχος» την ξέρει
να την τιμωρεί
σε αξίες της αντίθεσης μανά!...
Δεν ξέρω
δεν ξέρω τι τον τάισε σε μετοχές
τον κόσμο μας
υψώνουν;.... Ας επιστρέψει με την μάνα του
λίγο στοργή
αυτή!... Του την χρεώνω.
Dhjk © 08-05-2016


GRI.
Hije!... Gri.
Ato, reflektonin dhe mbulonin
gurët dhe ne!...
Mbi mendime rrëshqisnim
përplasjeve tona
dhe hijet?... Edhe ato
të gurrta
konkuronin natën, gjithësisë.
Sa pak dritë!
Sa shumë hije dhe drita?...
Merrte zbehtësinë
e burimeve të saj. Ç’farë ndëshkim!...
Se si më duket kjo dritë.
Më…

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης,Προς την μητέρα μου (1874)

 Μάννα μου, ἐγώ ᾽ μαι τ᾽  ἄμοιρο, τὸ σκοτεινὸ τρυγόνι 
ὁποὺ τὸ δέρνει ὁ ἄνεμος, βροχὴ ποὺ τὸ πληγώνει. 
Τὸ δόλιο! ὅπου κι ἂν στραφεῖ κι ἀπ᾽  ὅπου κι ἂν περάσει,
δὲ βρίσκει πέτρα νὰ σταθεῖ κλωνάρι νὰ πλαγιάσει.

Ἐγὼ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ᾽ ἀποδαρμένη
μέσα σὲ πέλαγο ἀνοιχτό, σὲ θάλασσ᾽  ἀφρισμένη, 
παλαίβω μὲ τὰ κύματα χωρὶς πανί, τιμόνι 
κι ἄλλη δὲν ἔχω ἄγκουρα πλὴν τὴν εὐχή σου μόνη.

Στὴν ἀγκαλιά σου τὴ γλυκειά, μανούλα μου, ν᾽  ἀράξω 
μὲς στὸ βαθὺ τὸ πέλαγο αὐτὸ πριχοῦ βουλιάξω.
Μανούλα μου, ἤθελα νὰ πάω, νὰ φύγω, νὰ μισέψω 
τοῦ ριζικοῦ μου ἀπὸ μακρυὰ τὴ θύρα ν᾽  ἀγναντέψω. 

Στὸ θλιβερὸ βασίλειο τῆς Μοίρας νὰ πατήσω 
κι ἐκεῖ νὰ βρῶ τὴ μοίρα μου καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσω.
Νὰ τῆς εἰπῶ: εἶναι πολλά, σκληρὰ τὰ βασανά μου 
ὡσὰν τὸ δίχτυ ποὺ σφαλνᾶ θάλασσα, φύκια κι ἄμμο 
εἶναι κι ἡ τύχη μου σκληρή, σὰν τὴv ψυχὴ τὴ µαύρη 
π᾽ ἀρνήθηκε τὴν Παναγιὰ κι ὁ πόλεος δὲν θά ᾽βρει.

Κι ἐκείνη μ᾽  ἀποκρίθηκε κι ἐκείνη ἀπελογήθη: 
Ἦτον ἀνήλιαστη, ἄτυχε, ἡ μέρα ποὺ  γεννήθης 
ἄλλοι ἐπῆραν τὸν ἀνθὸ καὶ σὺ τὴ ρίζα πῆρες 
ὄντας σὲ ἒπ…