Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2015
Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ
Μικρά κείμενα (1902-1907)
ΠΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΠΑΙΔΙ ΤΗς ΤΕΧΝΗΣ [ Ένας νέος ποιητής μ’ επεσκέφθηκε ] 
Σημειώματα ποιητικής και ηθικής Ένας νέος ποιητής μ’ επεσκέφθηκε. Ήταν πολύ πτωχός, εζούσε από την φιλολογική του εργασία, και με φαίνονταν σαν κάπως να λυπούνταν βλέποντας το καλό σπίτι που κατοικούσα, τον δούλο μου που τον έφερε ένα καλό σερβιτό τσάι, τα ρούχα μου τα καμωμένα σε καλό ράπτη. Είπε: «Τι φρικτό πράγμα να έχη κανείς να παλεύη να βγάζη τα προς το ζην, να κυνηγάς συνδρομητάς για το περιοδικό σου, αγοραστάς για βιβλίο σου».
Δεν θέλησα να τον αφήσω στην πλάνη του και τον είπα μερικά λόγια, περίπου σαν τα εξής. Δυσάρεστη και βαρυά η θέσις του – αλλά τι ακριβά που με κόστιζαν εμένα η μικρές μου πολυτέλειες. Για να ταις αποκτήσω βγήκα απ’ την φυσική μου γραμμή κ’ έγινα ένας κυβερνητικός υπάλληλος (τι γελοίο), και ξοδιάζω και χάνω τόσες πολύτιμες ώρες την ημέρα (στες οποίες πρέπει να προστεθούν και η ώρες καμάτου και χαυνώσεως που τες διαδέχονται). Τι ζημιά, τι ζ…
Χρίστος Γεωργούσης
                                                         (όσα δεν είπαμε στην ώρα τους)

Χρίστος Γεωργούσης
ΖΩΗ ΑΤΡΥΓΗΤΗ (απόσπασμα) Μιλούσε κάποτε το μαγγανοπήγαδο,γυάλιζαν και στρίγγλιζαν τα μέταλλα,και τα ζώα που το γύριζαν ανέσερναν νερό να ξεδιψάσουν τους κήπους και τους ανθρώπους μέσα στο κατακαλόκαιρο.Έσβησαν πολλά με τα χρόνια,τη στάχτη την πήραν οι άνεμοι,μπόλικη σάρκα βουνού αλέστηκε σε άμμο και την κατέβασαν οι βροχές στις παραλίες.Έρχονται άλλα μαντάτα,ίσως έφτασαν κιόλας,άνοιξαν νέοι δρόμοι,πάμε τώρα πιο πέρα,φύτρωσε νέα ζωή,άλλοι ήχοι μας συνεπήραν και καινούριο αίμα συγκίνησης σκίρτησε.



ΑΓΩΝΙΑ ΤΗς ΠΟΙΗΣΗς
''ΝΑΜΗ ΛΥΓΙΣΟΥΜΕ'' Λέμε Ελύτης και κολλούν τα χείλη μας στα λάμδα των λέξεων. Θάλασσα,ήλιος,σελήνη και λύπη που στο χωριό του τη λένε Λάμπουσα. <<Αναγαλλιάζει το πέλαγος>> και μιλούν τα άλαλα χείλη των ασεβών. Λύπη Λάμπουσα πολλά αμίλητα που λάμπουν και φάροι αυγερινοί για ν'ανατείλει το ανέλπιστο και να μη λυγίσουμε.
Χρίστο…
ΘΑΝΟς  ΠΑΣΧΟς



                                                               ΦΩΣ ΟΔΥΝΗΡΟ

Στην απειροελάχιστη γραμμή
                                                      ανάμεσα στον ουρανό και στην θάλασσα 
                                                      κρατώ με το ένα χέρι το σώμα σου 
                                                      με το άλλο το φως το οδυνηρό.


                                                                       Δείγμα γραφής

Θάνος Πάσχος

ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Κρατάω την ανάσταση
του έρωτα
ως επανάσταση ενάντια στον θάνατο
ατόφια.

Πάντα αποτυχημένη,
μία φορά θα τον νικήσει.




ΈΓΝΟΙΑ

Κάθε βράδυ κάνω ταμείο.
Αφήνω το σώμα
στο ράφι του
και πηγαίνω στον κήπο
για να ποτίσω τα ξεχασμένα άστρα.
Να δώσω σημασία στην σελήνη.
Μαζεύω τα σκουπίδια της μέρας και τις αθλιότητες,
καθαρός να ξαπλώσω δίπλα σου.

Πελώρια ανθισμένη έγνοια.
                ***



Ο ΗΧΟς ΤΩΝ ΣΥΝΝΕΦΩΝ

Τι είναι τα σύννεφα;
Μια ασυναρτησία ασπρόμαυρη
στο κενό του ουρανού.

Τι …
Στρατής Παρέλης  Η διάθεσή μου...




Όταν δεν μιλώ η διάθεσή μου παίζει με την σιωπή όπως η γάτα με την φουντωτή ουρά της.
Σκοτείνιασε· έχω ελευθερία για μια τόλμη τιποτένια·
Δεν μου χρειάζονται οι συμβιβασμοί· θα βρεθώ Στην πλευρά που δεν θέλω· αυτόκλητος μάρτυρας μιας αστείας χαράς.
Και οι συσσωρεύσεις των νεφών απόψε πάνω απ' το κεφάλι μου, μελαγχολία θα φέρουν, καθώς Η εβδομάδα ανοίγεται σαν μια κονσέρβα ξεχασμένη Στο ράφι ενός παντοπωλείου που την έδωσε άσκεφτα Σ' έναν πελάτη ο μπακαλόγατος..
Στρατής Παρέλης

Christina Strada Στ' αδράχτι

Στ' αδράχτι Στο μυαλό να το έχεις. Να ριζώσει. Να ανθίσει. Κι όταν βγάλει καρπούς... Μην τους πάρεις μονάχος. Δυνατά φώναξέ το σε όλους. Να ακούσουν. Να μην πουν πως τα χείλη σου κλείσαν. Κι όταν η παρουσία όλων ολοκληρωθεί, με σφραγίδα πύρωσε την καρδιά τους. Να θυμούνται για πάντα. Πως ότι σκορπά,η μοίρα το χει φυσήξει. Δεν της αρέσει να μπερδεύονται στ΄ αδράχτι της σκουπίδια.
Christina Strada

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ


                                                  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΊΑ 
                                                                                          Εμμέτρως


«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ εμμέτρως» Η μυθολογία των Ελλήνων, εν αντιθέσει προς τη μυθολογία άλλων λαών, ξεπέρασε τα σύνορα του ελληνισμού και κατέκτησε όλη την οικουμένη. Έτσι, όπου κι αν ταξιδέψεις θα βρεις ανθρώπους που γνωρίζουν την Αθηνά, τον Απόλλωνα, τον Αχιλλέα, τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Θησέα και πολλούς άλλους θεούς και ήρωες. Στο βιβλίο «Ελληνική Μυθολογία εμμέτρως» έγινε προσπάθεια να αποδοθούν οι μύθοι έμμετρα, με χιούμορ και ειρωνία ει δυνατόν, ευελπιστώντας να αγαπηθούν από μικρούς και μεγάλους. Οι πλείστοι μύθοι συνοδεύονται από εικονογράφηση. Το υλικό είναι παρμένο τόσο από μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας όσο κι από διάσημου ζωγράφους.





Ο γάμος του Διός
Ο Δίας ερωτεύτηκε την αδελφή του ΄Ηρα μα κείνη τον καβούρδιζε, τον έκανε καπύρα. «΄Ετσι θα σ’ έχω άτιμη; Θα σου φορέσω βέρα να με φωνάζεις άντρ…