Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Χριστόφορος Τριάντης

Πρόσφατες αναρτήσεις

Παυλόπουλος Γιώργης (1924-2008)

ΑΣΚΗΣΗ
Άρχισε τότε να βγάζει προσεχτικά τα φτιασίδια
Η μορφή του σαν του πνιγμένου
κάτω από το νερό
κυμάτιζε περνώντας ολοένα
μέσα στον καθρέφτη
χωρίς να βουλιάζει
Σιγά-σιγά φανερωνόταν
πιο καθαρά το πρόσωπό του
Ξαφνικά το είδε
να πλησιάζει γρήγορα μικραίνοντας
και πάλι γρήγορα να μεγαλώνει
καθώς χανότανε σβησμένο
σε μια καταχνιά
Έκλεισε τα μάτια και στα τυφλά
πήγε ν’ αγγίξει το κρύσταλλο
μα δεν ήταν εκεί κανένας καθρέφτης
Τρομαγμένος ψηλάφισε τον αέρα
ψάχνοντας για το πρόσωπό του
φώναξε δυνατά ν’ ακούσει τη φωνή του
και η φωνή δεν έβγαινε από πουθενά.
Τότε κατάλαβε πως βρισκότανε πάλι
σε μιαν αόρατη σκηνή
χωρίς να τους βλέπει και χωρίς να τον βλέπουν
έτοιμος ν’ αρχίσει
υπολογίζοντας τώρα στην τέλεια παράσταση.
(Το σακί)


ΟΙ ΜΑΣΤΟΡΟΙ
Ξυπνήσαμε ακούγοντας χτύπους απόμακρους βαθιά στο θόλο
σαν κάτι να μαστόρευαν πολύ ψηλά στον Ουρανό.
Κάποιος έδειξε κατά τον ήλιο. Βλέπω είπε χρυσές σκαλωσιές
τους βλέπω είπε ν’ αλφαδιάζουν και να καρφώνουν εκεί πάνω.
Εμείς ψάχναμε ολοένα μες στο φως μα τίπο…

Παυλόπουλος Γιώργης (1924-2008)

*Παυλόπουλος Γιώργης (1924-2008)  
Ο Γιώργης Παυλόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1924 και υπήρξε ένας από τους σημαντικούς ποιητές της γενιάς του.
Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην γενέτειρά του. Το 1942 γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, αλλά δεν παρακολούθησε ποτέ μαθήματα .Από το 1945 έως το 1950 έμεινε στην Αθήνα δουλεύοντας σε διάφορες επιχειρήσεις και ύστερα ξαναγύρισε στον Πύργο. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως λογιστής και γραμματέας στο ΚΤΕΛ Ηλείας.
Διετέλεσε τακτικό μέλος της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου από το 1982 μέχρι το 1990 και Πρόεδρος του Εφορευτικού της Συμβουλίου από το 1994 μέχρι το 2003.
Από τη θέση αυτή, προσέφερε τα μέγιστα στη βιβλιοθήκη του τόπου του, φροντίζοντας για τον εμπλουτισμό της με αξιόλογες εκδόσεις και  οργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος  του Συλλόγου Τέχνης “Πυργιώτικος Παρνασσός” που  λειτούργησε από το 1942 ( το 1943 αναγνωρίσθηκε από το Πρωτοδικείο Πύργου και απόχτησε νέα μέλη) μέχρι και …

Καρκαβίτσας Ανδρέας (1865 -1922)

*Καρκαβίτσας Ανδρέας (1865 -1922) Υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους της γενιάς του 1880.
Γεννήθηκε στα Λεχαινά Ηλείας, όπου και τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Πάτρα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1882-1888) Υπηρέτησε ως στρατιωτικός γιατρός και στη συνέχεια ως γιατρός στο  πλοίο «Αθήναι».
Σχεδόν με την άφιξή του στην Αθήνα για να σπουδάσει ,άρχισε να συμμετέχει στη λογοτεχνική ζωή του τόπου και να συνεργάζεται με εφημερίδες (Ακρόπολις, Το Άστυ, Εφημερίς κ. α.) καθώς και με λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής (Εβδομάς, κ.α.) όπου και πρωτοεμφανίστηκε με το διήγημα « Η Ασήμω» το 1885 , Εστία, Παναθήναια κ. α.).
Πρωτοδημοσίευσε ανταποκρίσεις και κοινωνικές μελέτες με το ψευδώνυμο Πέτρος Αβράμης  στο «Άστυ» του Κακλαμάνου και στην «Εικονογραφημένη Εστία» του Δροσίνη, αργότερα όμως αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στον πεζό λόγο.
Συνδέθηκε με τους Κωστή Παλαμά, Γρηγόριο Ξενόπουλο ,Κων/νο Χατζόπουλο κ. α.
Υπήρξε συνεργάτης του περιοδικού «Ο Νο…

Πέτρος Τσερκέζης~"ΘΥΕΣΤΕΙΑ ΔΕΙΠΝΑ"

Από τη συλλογή "ΘΥΕΣΤΕΙΑ ΔΕΙΠΝΑ"

ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΣΑ ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΣΟΥ
Φιλοτέχνησα το πορτρέτο σου με κίτρινα φύλλα
Με τα φύλλα ενός φθινοπωρινού δέντρου
Που μου πρόσφερε στροβιλίζοντας ο θυμωμένος αγέρας.
Φιλοτέχνησα το πορτρέτο σου, τη σιλουέτα, τα χέρια που γνωρίζουν τόσο υπέροχα την τέχνη του αγκαλιάσματος.
Το απλανές βλέμμα δεν το ‘πιασα γλιστρούσε, έφευγε αλλού.
Τα φύλλα σιγά-σιγά άλλαξαν χρώμα, έγιναν καφέ,
Πήραν το χρώμα της γης. Ένα κολάζ με το χρώμα της γης
Τότε ήταν που άλλαξε και δάκρυσε ο ουρανός.
Φιλοτέχνησα το πορτρέτο σου με κίτρινα φύλλα
Φιλοτέχνησα το πορτρέτο μιας αιχμάλωτης αγάπης.
Το δέντρο έχασε τη σιλουέτα του,
Έχασε τη σκιά του. Η βροχή που ήρθε δημιούργησε τη λάσπη
Και οι περαστικοί πάτησαν πάνω στο πορτρέτο σου.
Ο αγέρας, ο ήλιος και η βροχή ζύμωσαν τη λάσπη,
Σαν να ζύμωναν ξανά ένα αγαλματάκι
Και μετά σκόνη, σκόνη στο σύμπαν.
Μετά τα πράσινα ξίφη της χλόης
Τρύπησαν το πρόσωπό σου και βγήκαν
Πράσινη καταπράσινη η χλόη πάνω στο παλιό κολάζ
Λες και είχε φυτρώ…

Ιωάννης Π.Σκευοφύλαξ

Σ΄ αυτό το μπλε των ματιών σου πάρε με
να νιώσω την απεραντοσύνη της ματιάς σου πάνω μου.
'Έτσι
μόνο έτσι μπορώ να με αναγνωρίσω.
Τόσο πολύ άλλαξα;
Την επιθυμία μου.
Αυτή τιθασεύω
να μη γίνω έρμαιο των αισθήσεων.
Κι αυτό που λες για την αγάπη
δεν θυμάμαι
ίσως να το ΄χω ξανακούσει.
Βόλεψέ με
έστω και σε μια αρτηρία σου.
Να ρέω ως εκεί που μου το επιτρέπεις.
Να, κοίτα
πόσο μικροσκοπικός μπορώ να γίνω για σένα.
Πιο μικρός κι από έναν κόκκο άμμου.
'Ίσα ίσα τον χώρο που πιάνει η Γη στο σύμπαν.
Κι όταν κοιμάσαι
θα σε ξυπνάω
να σου θυμίζω πως υπάρχω.
Μόνο μη μ΄αφήσεις να σε κατακτήσω.
Αίμα σου
θέλω να ΄μαι
Αίμα σου.
&
Ιωάννης Σκευοφύλαξ
ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΜΠΙ
Οκτ. 2016 - εκδ. πνοή

Manolis Aligizakis

ΕΚΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Ικανοποίηση του στόχαστρου
που εστιάστηκε
πάνω στο μακρινό κτίριο
που ο εχθρός κατοικεί
μέλη της οικογένειας τρώνε το βραδινό
και συζητούν για τη σοδειά
που δεν φαίνεται καλή
ο καιρός στάθηκε αντίθετος
και το λίπασμα δεν ήταν ισχυρό
οι βόμβες των συμμάχων δεν συνέβαλαν
απόηχος των δαχτύλων του αξιωματικού
που χάϊδευε το ενεργειακό κουμπί
έκσταση του θανάτου
όταν το κατευθυνόμενο βλήμα
βρήκε το στόχο του
οχτώ άμαχοι πολίτες
παράπλευρη απώλεια
ο εχθρός εξαλείφθηκε
μετοχές της αναδόχου αμυντικής εταιρείας
σ’ εξαιρετική άνοδο
κατάσταση εισόδων βελτιώθηκε
μέρισμα ανά μετοχή ασύγκριτο
θετική αναλογία τιμής μετοχών με κέρδος
ανάδοχος εταιρεία άμυνας: ευφημισμός
ECSTASY OF DEATH
Glee of the crosshairs steadied
onto the faraway dwelling
the enemy’s hideout
family members having dinner
talking of crop that didn’t look good
weather didn’t cooperate
fertilizer wasn’t as potent
the allies’ bombs haven’t helped
echo of the officer’s finger
caressing the enter…